วัดทุ่งสนุ่นรัตนาราม
วัดทุ่งสนุ่นรัตนาราม เป็นวัดราษฏร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย เริ่มสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2492 โดยชาวบ้านจากจังหวัดนครปฐม ราชบุรี ซึ่งมีเชื้อสายลาวครั่งและลาวเวียง ได้อพยพโยกย้ายถิ่นฐานมาทำมาหากินที่บริเวณอำเภอขาณุวรลักษบุรี จากนั้นไม่นานชาวอีสาน จากจังหวัดร้อยเอ็ด ก็อพยพมาสมทบกันอยู่เพิ่มเติมอีก ในขณะนั้นบริเวณนี้ยังเป็นป่าดงดิบ จนเมื่อมีประชาชนทยอยมาอยู่ด้วยกันเพิ่มมากขึ้นจึงได้นิมนต์ หลวงปู่เบี้ยว ถาวริโก จากบ้านโป่ง จ.ราชบุรี มาสร้างวัดอยู่ บริเวณโรงเรียนอนุบาลบึงสามัคคี (ในขณะนี้) จากนั้นหลวงปู่ จึงย้ายที่ตั้งวัดมาอยู่ในที่ตั้งในปัจจุบัน ได้รับอนุญาตให้สร้างวัด เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ.2513 มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า "วัดทุ่งสนุ่นรัตนาราม" สาเหตุที่ชื่อทุ่งสนุ่น เพราะในอดีตบริเวณนี้มีต้นสนุ่น (ใคร้นุ่น) เต็มท้องทุ่งนา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2523
16.156245, 99.9392023
เผยแพร่เมื่อ 06-09-2019 ผู้เช้าชม 1,183
Google search
-
ฐานข้อมูล - 231 ประวัติความเป็นมา
- 213 แหล่งท่องเที่ยว
- 38 บุคคลสำคัญ
- 196 ประเพณีและวัฒนธรรม
- 122 พระเครื่อง
- 60 วรรณกรรมพื้นบ้าน
- 210 ภูมิปัญญาท้องถิ่น
- 137 อาหารพื้นบ้าน
- 144 โบราณสถาน
- อำเภอเมืองกำแพงเพชร
- อำเภอโกสัมพีนคร
- อำเภอคลองขลุง
- อำเภอไทรงาม
- อำเภอขาณุวรลักษบุรี
- อำเภอพรานกระต่าย
- อำเภอบึงสามัคคี
- อำเภอลานกระบือ
- อำเภอเมืองตาก_ตาก
- อำเภออุ้มผาง_ตาก
- อำเภอพบพระ_ตาก
- อำเภอวังเจ้า_ตาก
- อำเภอบ้านตาก_ตาก
- อำเภอสามเงา_ตาก
- อำเภอแม่สอด_ตาก
- อำเภอแม่ระมาด_ตาก
- อำเภอท่าสองยาง_ตาก
- 445 สมุนไพรพื้นบ้าน
- 179 ร้านอาหารและเครื่องดื่ม
- 64 โบราณวัตถุ
- 102 หน่วยงานราชการ
- 171 โรงแรมและที่พัก
- 46 ของฝาก
เจ้าพ่อหลักเมือง คือ หลักใจของคนกำแพงเพชร เป็นที่พึ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจมาหลายชั่วอายุคน ผู้ใดลำบากเดือดร้อนก็จะไปบนบานศาลกล่าว ขอให้เจ้าพ่อช่วยเหลื
บ้านสวน ลานสาง คาเฟ่ / Bansuan Lansang Cafe
ในปัจจุบัน คาเฟ่ไม่ได้เป็นเพียงสถานที่สำหรับดื่มกาแฟหรือรับประทานอาหารเท่านั้น แต่ยังเป็นพื้นที่สำหรับการพักผ่อน การพบปะสังสรรค์ การทำงาน และการท่อ
พระท่ามะปราง กรุวัดท่ามะปราง ต้นกำเนิด "พระเงี้ยวทิ้งปืน" ชนเผ่าหนึ่ง มีชื่อว่า เงี้ยว อาศัยอยู่ตามพื้นที่สูงบนเขา แล้วย้ายรกรากมาตั้งถิ่นฐานทางภาค
ชบา มีลักษณะเป็นไม้พุ่มขนาดกลาง ใบค่อนข้างมนรี มีปลายแหลม ขอบของใบเป็นจักเล็กน้อย และมีสีเขียวเข้ม เมื่อขยี้ใบจะเป็นเมือกเหนียว ดอกชบามีทั้งกล



