ไส้กรอกถั่วโบราณกำแพงเพชร
เสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ของไส้กรอกถั่วโบราณเมืองกำแพงเพชร เริ่มต้นตั้งแต่ความสะอาดพิถีพิถันในการเตรียมไส้หมูตามตำราคนโบราณที่จะต้องล้างด้วยเกลือจนหมดกลิ่นคาว ก่อนจะนำมาสอดไส้ด้วยส่วนผสมที่แตกต่างจากไส้กรอกอีสานอย่างสิ้นเชิง เพราะที่นี่จะใช้หมูบดติดมันเล็กน้อย คลุกเคล้ากับข้าวสุกและพระเอกของงานอย่างถั่วเขียวซีกเลาะเปลือกที่ต้มจนสุกนุ่มเป็นเม็ดสวย ปรุงรสด้วยสูตรลับเฉพาะตัวที่เน้นความหอมสดชื่นของใบมะกรูดซอย กระเทียม และพริกไทย จนหลายคนเผลอเรียกว่า “ไส้อั่วถั่ว” เพราะกลิ่นหอมสมุนไพรเตะจมูกคล้ายไส้อั่ว ก่อนนำมามัดปิดหัวท้ายเป็นท่อนยาว รอคอยการนำไปแปรรูปด้วยความร้อนอย่างใจเย็น
16.420153, 99.3354372
เผยแพร่เมื่อ 16-09-2026 ผู้เช้าชม 48
ย้อนรอยตำนาน "นารีวิทยา" โรงเรียนสตรีแห่งแรกของเมืองกำแพงเพชร
จุดเริ่มต้นการเรียนการสอนของโรงเรียนสตรีในจังหวัดกำแพงเพชร เกิดขึ้นเพื่อทดแทน "โรงเรียนจวนเก่า" (จวนผู้ว่าราชการจังหวัดหลังเก่า) ที่ได้เลิกกิจการไปเมื่อปี พ.ศ. 2465 ทางการจึงได้เชิญ นางสาวสมสนิท รามสูต ครูใหญ่ในขณะนั้น กลับเข้ารับราชการอีกครั้ง และได้จัดตั้งโรงเรียนขึ้นอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2469 โดยใช้อาคารพลับพลาไม้รับเสด็จเดิมบริเวณติดกับวัดชีนางเกาเป็นสถานที่จัดการเรียนการสอน ภายใต้ชื่อ "โรงเรียนประจำจังหวัดกำแพงเพชร แผนกสตรี" หรือที่ชาวบ้านในยุคนั้นมักเรียกกันว่า "โรงเรียนสตรีพลับพลา" ทว่า เมื่อเวลาผ่านไป อาคารพลับพลาเดิมเริ่มชำรุดทรุดโทรมและไม่กว้างขวางพอต่อจำนวนนักเรียนที่เพิ่มมากขึ้น ทางจังหวัดพร้อมด้วยคณะธรรมการจึงได้ร่วมกันบอกบุญระดมทุนบริจาคจากข้าราชการ พ่อค้า ราษฎร คณะครู และสุภาพสตรีในท้องถิ่น นำมารวมกับเงินรายได้สนับสนุนจากมณฑลพิษณุโลกและไม้ปลูกสร้างที่มีผู้บริจาค เพื่อจัดสร้าง อาคารเรียนไม้ชั้นเดียวทรงปั้นหยา หลังใหม่ขึ้นในบริเวณติดกับวัดชีนางเกาได้สำเร็จ ในช่วงที่เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรีดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงธรรมการ และต่อมาโรงเรียนได้รับการเปลี่ยนชื่อทางการเป็น "โรงเรียนสตรีกำแพงเพชร 'นารีวิทยา'"
16.420153, 99.3354372
เผยแพร่เมื่อ 14-09-2026 ผู้เช้าชม 48
ตำนาน “สะพานวุฒิกุล” มรดกเล่าขานแห่ง โกสัมพี-วังเจ้า
หากมีโอกาสได้ขับรถสัญจรผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 104 ซึ่งเดิมคือเส้นทางสายหลักของถนนพหลโยธินสายเก่า ซึ่งจุดเริ่มต้น พ.ศ. 2477 ชื่อ "ถนนประชาธิปัตย์" แต่หลังจากที่พลเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา ถึงแก่อสัญกรรมในปี พ.ศ. 2490 รัฐบาลในสมัยนั้นต้องการยกย่องคุณงามความดีของท่าน รัฐบาลของจอมพล ป. พิบูลสงคราม จึงได้มีมติคณะรัฐมนตรี และออกประกาศอย่างเป็นทางการในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 67 ตอนที่ 67 วันที่ 12 ธันวาคม 2493 ให้เปลี่ยนชื่อทางหลวงแผ่นดินสายประชาธิปัตย์ทั้งหมดเป็น "ถนนพหลโยธิน" เพื่อเป็นอนุสรณ์และเกียรติประวัติแก่นามสกุลเดิมของท่าน ซึ่งเป็นฉบับเดียวกันกับที่สั่งให้ตั้งชื่อ "ถนนสุขุมวิท" และ "ถนนเพชรเกษม" รวมถึง "สะพานวุฒิกุล" ด้วย
16.5803609, 99.0881951
เผยแพร่เมื่อ 14-09-2026 ผู้เช้าชม 38
ตำนานบึงสาปพระร่วง
ตำนาน “บึงสาป” เป็นเรื่องเล่าพื้นบ้านที่ชาวกำแพงเพชรสืบทอดกันมาช้านาน ปัจจุบันสถานที่แห่งนี้รู้จักกันอย่างเป็นทางการว่า “บ่อน้ำพุร้อนพระร่วง” ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดกำแพงเพชร และถือเป็นหนึ่งในตำนานที่เชื่อมโยงกับพระร่วงเจ้าแห่งกรุงสุโขทัย ซึ่งในคติความเชื่อโบราณทรงเป็นกษัตริย์ผู้มีบุญญาธิการและมี “วาจาสิทธิ์” คือเมื่อกล่าววาจาแล้วสิ่งนั้นย่อมบังเกิดขึ้นได้ ตามเรื่องเล่า เมื่อครั้งพระร่วงเจ้าเสด็จประพาสป่าและล่าสัตว์ในบริเวณที่ปัจจุบันเป็นจังหวัดกำแพงเพชร นายพรานที่ตามเสด็จได้จับไก่ป่าตัวหนึ่งซึ่งมีลักษณะงดงามและเสียงขันไพเราะมาถวาย พระองค์มีพระประสงค์จะนำไก่ป่าตัวนั้นมาปรุงเป็นพระกระยาหาร แต่บริเวณดังกล่าวเป็นป่าทุรกันดาร ไม่มีบ้านเรือนผู้คน จึงไม่มีทั้งไฟและน้ำร้อนสำหรับลวกไก่เพื่อถอนขน
16.6583736, 99.4669748
เผยแพร่เมื่อ 14-09-2026 ผู้เช้าชม 54
วัดหมาผี : ตำนานหมาเฝ้าวัดแห่งชากังราว
หากพูดถึงอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร หลายคนคงนึกถึงความยิ่งใหญ่ของวัดช้างรอบหรือวัดพระสี่อิริยาบถ แต่น้อยคนนักที่จะคุ้นเคยกับโบราณสถานขนาดกะทัดรัดที่ซ่อนตัวอยู่ในเขตป่าอรัญญิก ซึ่งมีชื่อเรียกชวนขนลุกขนพองว่า "วัดหมาผี" ชื่อนี้ไม่ได้ถูกจารึกไว้บนศิลาแลงหรือหลักฐานร่วมสมัยในยุคสุโขทัย หากแต่เป็นชื่อที่สืบทอดผ่านมุขปาฐะหรือเรื่องเล่าปากต่อปากของชาวบ้าน ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงวิธีที่ผู้คนในท้องถิ่นใช้เรื่องเล่าเพื่ออธิบายและจดจำร่องรอยของอดีต ตามมุขปาฐะที่เล่าสืบต่อกันมาในพื้นที่ เมื่อครั้งเขตอรัญญิกยังเป็นป่ารกชัฏ พรานป่าและชาวบ้านที่เข้าไปหาของป่าบางคนอ้างว่าเคยพบสุนัขสีดำรูปร่างใหญ่ผิดธรรมดา มีดวงตาวาวโรจน์ ยืนจ้องมองผู้ที่เดินเข้าใกล้โบราณสถานแห่งนี้ บางเรื่องเล่ายังกล่าวว่าสุนัขลึกลับตัวดังกล่าวสามารถผ่านกำแพงศิลาแลงได้ราวกับไร้ตัวตน หรือหายลับไปในเงามืดอย่างไร้ร่องรอย จึงเกิดความเชื่อว่าสุนัขปริศนานี้คือวิญญาณผู้พิทักษ์ หรือ "ปู่โสมเฝ้าทรัพย์" ที่คอยปกปักรักษาสมบัติและศาสนสถานไม่ให้ผู้ใดล่วงละเมิด จนเป็นที่มาของชื่อ "วัดหมาผี" ซึ่งชาวบ้านเรียกขานสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน
16.5080227, 99.5156954
เผยแพร่เมื่อ 10-09-2026 ผู้เช้าชม 60
ตำนานคลองลาน
ย้อนกลับไปในวันที่พื้นที่แห่งนี้ยังเป็นป่าลึกไร้ชื่อ ป่าต้นน้ำตกคลองลานในอดีตเต็มไปด้วยต้นลานขึ้นหนาแน่นทั่วบริเวณ ชาวปกาเกอะญอที่อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ได้นำใบลานขนาดใหญ่มาใช้มุงหลังคาและทำฝาบ้าน กลายเป็นวิถีชีวิตที่ผูกพันแน่นแฟ้นระหว่างคนกับป่า จนเกิดชื่อ "บ้านคลองลาน" และชื่อนี้ก็เดินทางข้ามกาลเวลาจนกลายเป็นชื่ออำเภอคลองลานในวันนี้ แต่คลองลานในวันนั้นไม่ได้มีเพียงต้นลาน มันคือผืนป่าอันอุดมสมบูรณ์ที่เป็นบ้านของผู้คนหลากหลายกลุ่ม เมื่อเข้าสู่ยุคสัมปทานป่าไม้ ไม้มีค่าถูกลำเลียงออกจากป่า มีการตักน้ำมันยาง และผู้คนจากทั่วสารทิศเริ่มหลั่งไหลเข้ามาหาที่ทำกิน ป่าดงดิบที่เคยทึบครึ้มจึงค่อย ๆ เปลี่ยนโฉมหน้าไปทีละน้อย ต้นลานที่เคยมีก็หายไป และด้วยลักษณะของอุทยานแห่งชาติคลองลาน บนหน้าผาภูมิประเทศเป็นที่ราบ ตัวน้ำตกมีโขดหินและลานหินกว้าง จึงเกิดเป็นตำนานบทใหม่ของสายน้ำที่ไหลผ่านลานหิน
16.2587052, 99.0719558
เผยแพร่เมื่อ 10-09-2026 ผู้เช้าชม 34
ตำนานลานกระบือ
ที่มาของชื่อ "ลานกระบือ" ในปัจจุบันก็มีเกร็ดน่าสนใจไม่แพ้กัน เพราะแต่เดิมทางราชการเห็นว่าคำว่า "ควาย" ฟังดูไม่เหมาะสม ประกอบกับมีชาวอีสานอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานมาก การเรียก "ลานควาย" ด้วยสำเนียงอีสานยิ่งฟังดูไม่เหมาะ จึงเปลี่ยนมาเป็น "ลานกระบือ" และต่อมาได้ยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2520 ก่อนเป็นอำเภอเต็มรูปแบบในปี พ.ศ. 2527
16.6162037, 99.7964173
เผยแพร่เมื่อ 10-09-2026 ผู้เช้าชม 26
กำเนิดเมืองกำแพงเพชร ริมฝั่งแม่น้ำปิง
เมืองกำแพงเพชรที่เรารู้จักกันในปัจจุบันไม่ได้ตั้งอยู่ ณ จุดเดิมมาตั้งแต่แรก ก่อนหน้านั้นศูนย์กลางการปกครองของดินแดนแถบนี้อยู่ที่ "เมืองนครชุม" ซึ่งตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำปิง ก่อนจะมีการย้ายศูนย์กลางข้ามมาสร้างเมืองใหม่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำ นักประวัติศาสตร์สันนิษฐานว่าการย้ายเมืองครั้งนี้เกิดขึ้นราวต้นพุทธศตวรรษที่ 20
16.420153, 99.3354372
เผยแพร่เมื่อ 08-09-2026 ผู้เช้าชม 48
ปริศนา “มอเสือตบ” แห่งโกสัมพี
หากคุณได้ไปเยือนบ้านคลองเมือง ตำบลโกสัมพี อำเภอโกสัมพีนคร จังหวัดกำแพงเพชร ห่างจากคูเมืองโบราณออกไปไม่กี่ร้อยเมตรริมฝั่งแม่น้ำปิง คุณจะพบกับเนินดินปริศนาที่ชาวบ้านเรียกกันว่า “มอเสือตบ” ชื่อนี้ฟังดูมีมนต์ขลังจากนิทานพื้นบ้านเกี่ยวกับป่าดงพงไพรและเจ้าแห่งสัตว์ป่า แม้เรื่องเล่าปากต่อปากจะไม่อาจใช้ระบุอายุทางโบราณคดีได้ตรง ๆ แต่มันคือเสน่ห์แรกสัมผัสที่เชื้อเชิญให้เราก้าวลงไปขุดค้นความลับหลายพันปีที่ซ่อนอยู่ใต้ผืนดินแห่งนี้
16.6706644, 99.3098509
เผยแพร่เมื่อ 08-09-2026 ผู้เช้าชม 31
ตำนานเกาะขี้เหล็ก เกาะกลางแม่น้ำปิงที่บ้านท้ายเกาะ
ริมแม่น้ำปิงในเขตตำบลไตรตรึงษ์ อำเภอเมือง จังหวัดกำแพงเพชร เป็นพื้นที่ที่มีร่องรอยการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ต่อเนื่องมายาวนาน เกี่ยวข้องกับเมืองโบราณไตรตรึงษ์ซึ่งมีหลักฐานทางโบราณคดีและเอกสารสะท้อนพัฒนาการของชุมชนตั้งแต่ก่อนสมัยสุโขทัยต่อเนื่องเข้าสู่ยุคประวัติศาสตร์ ในพื้นที่เดียวกันนี้เองยังมีชุมชนปัจจุบันอย่างบ้านท้ายเกาะ ซึ่งตั้งอยู่ติดกับเกาะกลางแม่น้ำปิงเกาะหนึ่ง... "เกาะขี้เหล็ก" ที่มีทั้งประวัติความเป็นมาและตำนานท้องถิ่นผูกพันอยู่ด้วยกัน เรื่องราวของพื้นที่แห่งนี้ประกอบขึ้นจากหลักฐานสามชั้นที่แตกต่างกัน ได้แก่ หลักฐานทางโบราณคดี ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น และตำนานที่สืบทอดกันมา ซึ่งเมื่อนำมาเรียงร้อยเข้าด้วยกันจะช่วยให้เห็นภาพพัฒนาการของพื้นที่ริมแม่น้ำปิงแห่งนี้ได้ชัดเจนขึ้น
16.3195058, 99.5112087
เผยแพร่เมื่อ 13-08-2026 ผู้เช้าชม 66
Google search
-
ฐานข้อมูล - 231 ประวัติความเป็นมา
- 213 แหล่งท่องเที่ยว
- 38 บุคคลสำคัญ
- 196 ประเพณีและวัฒนธรรม
- 122 พระเครื่อง
- 60 วรรณกรรมพื้นบ้าน
- 210 ภูมิปัญญาท้องถิ่น
- 137 อาหารพื้นบ้าน
- 144 โบราณสถาน
- 445 สมุนไพรพื้นบ้าน
- 179 ร้านอาหารและเครื่องดื่ม
- 64 โบราณวัตถุ
- 102 หน่วยงานราชการ
- 171 โรงแรมและที่พัก
- 46 ของฝาก
ที่ตั้งกรุพระวัดดงหวาย ดูริมถนนกำแพงพรานกระต่าย จากศาลเจ้าพ่อหลักเมืองไปประมาณ 500 เมตร ประเภทพระที่พบ ได้แก่ พระเปิดโลก พระอู่ทองกำแพงพิมพ์ใหญ่ พร
พระซุ้มยอนี้ นักพระเครื่องสมัยก่อนเห็นลวดลายเรือนแก้วของพระเครื่องพิมพ์นี้ใหญ่เป็นตุ่มคล้ายลูกยอ จึงเรียกกันว่า “ ปรกลูกยอ “ เนื้อ
ลายกากบาท เป็นลวดลายที่ถ่ายทอดมาจากบรรพบุรุษ ส่งต่อมาอีกที ทำให้ลวดลายและเอกลักษณ์ที่ปักขี้นเป็นการผสมผสานลวดลาย เพื่อให้เกิดลายผ้าที่สวยงาม
“ลายก้อนเมฆ” การใช้ชีวิตของบรรพบุรุษอยู่กับป่าและธรรมชาติอากาศที่บริสุทธิ์มีความสงบสุข ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บอายุยืนยาว ฝนตกตามฤดูกาลเป็น