วันโยคะสากล (International Yoga Day) เกิดขึ้นจากความพยายามผลักดันของนายนเรนทรา โมดี นายกรัฐมนตรีอินเดีย ให้ศาสตร์โยคะที่มีมานานกว่า 2,000 ปี ให้เป็นที่รู้จักและนิยมปฏิบัติไปทั่วโลก เพราะมองว่าโยคะเป็นสิ่งล้ำค่าของชาวอินเดีย การฝึกโยคะเป็นการบำบัดจิตใจและร่างกายโดยธรรมชาติ จึงช่วยให้เกิดความสงบสุขระหว่างมนุษย์และธรรมชาติได้ กระทั่งในการประชุมสหประชาชาติเมื่อวันที่ 11 ธ.ค. 2557สมาชิกกว่า 177 ประเทศทั่วโลก เห็นชอบให้กำหนดให้ทุกวันที่ 21 มิถุนายน เป็น "วันโยคะสากล" เพื่อให้คนทั่วโลกเห็นประโยชน์ของการฝึกโยคะ โดยเริ่มปี ค.ศ. 2015 เป็นปีแรก
ส่วนเหตุผลที่เลือกวันที่ 21 มิถุนายน เป็นวันโยคะสากลนั้น เพราะวันที่ 21 มิถุนายนเป็น "วันครีษมายัน" (ครี-สะ-มา-ยัน) หรือ Summer Solstice คือวันที่มีกลางวันยาวนานที่สุดในรอบปีของประเทศทางซีกโลกเหนือ ในทางฤดูกาลนับเป็นวันเริ่มต้นฤดูร้อน จึงถือเป็นวันดีตามหลักศาสนาฮินดูเนื่องจากเป็นวันเริ่มต้นของเทศกาลมงคล
ต้นกำเนิดของโยคะ
โยคะ เป็นวิถีแห่งการฝึกฝนตนเองที่ถือกำเนิดขึ้นในประเทศอินเดียเมื่อประมาณ 5,000 ปีมาแล้ว และคนรุ่นเก่าได้จารึกเรื่องราวความรู้เกี่ยวกับโยคะลงบนหิน ไม้ และวัสดุต่าง ๆ พร้อมกับสอนกันปากต่อปาก เพื่อถ่ายทอดภูมิความรู้นี้ไปสู่คนรุ่นหลัง กระทั่งมีการค้นพบหลักฐานไม้แกะสลักและศิลปะรูปปั้นที่แสดงถึงการฝึกโยคะในหุบเขาอินดัส
ภายหลัง ปตัญชลี นักปราชญ์ชาวฮินดู ได้นำความรู้เหล่านั้นมาปรับปรุงเป็นแนวทางการฝึกโยคะขั้นพื้นฐานเป็นคนแรก โดยเขียนสูตรของการฝึกโยคะเป็น 8 หัวข้อ ตั้งแต่ 200 ปีก่อนคริสตกาล เพื่อใช้ฝึกกันเฉพาะกลุ่นคนชนชั้นพราหมณ์ โยคะจึงถือเป็นภูมิปัญญาอันล้ำค่าของชาวอินเดีย และมีความผูกพันอยู่กับปรัชญาและศาสนาฮินดู ก่อนที่ในเวลาต่อมา ศาสตร์โยคะจะถูกเผยแพร่ไปทั่วโลกจนถึงปัจจุบัน เพราะคนได้เล็งเห็นแล้วว่า โยคะเป็นศาสตร์ที่มีประโยชน์ต่อสุขภาพร่างกายและจิตใจเป็นอย่างมาก เพราะเป็นการรวมกายและใจเข้าด้วยกันเพื่อสร้างสมดุลให้เกิดขึ้นในร่างกายของเรา
