ลายก้นหอยลายใหญ่ (ผ้าปักมือ)
“ลายผ้าปักม้ง” มีที่มาจากลายปักโบราณของชนเผ่าม้งตำบลมหาวัน อำเภอแม่สอด ซึ่งต้นตระกูลได้ย้ายถิ่นฐานมาจากดอยป่าหวาย อำเภอพบพระ มายาวนานหลายชั่วอายุคน จ้านวน 2 ลาย คือ “ลายก้นหอย” ภาษาม้ง เรียกว่า “กั๊งกือ” และ “ลายกลีบย้อย” หรือภาษาม้งเรียกว่า “ไดปราย” ต่อมาภายหลังสตรีชาวม้งทุกช่วงวัยซึ่งมีความถนัดในการปักผ้าด้วยมือสำหรับใส่เองในงานประเพณีปีใหม่ม้ง จึงได้คิดประดิษฐ์ลายปักใหม่ๆ ขึ้นอีกมากมายมากกว่า 50 ลาย ซึ่งส่วนใหญ่จะได้มาจากการเลียนแบบสิ่งของรอบ ๆ ตัว เช่น ลายผีเสื อ ลายแมงมุม ลายดอกไม้ต่าง ๆ เป็นต้น
16.7558946, 98.5490519
เผยแพร่เมื่อ 26-05-2025 ผู้เช้าชม 150
Google search
-
ฐานข้อมูล - 154 ประวัติความเป็นมา
- 175 แหล่งท่องเที่ยว
- 38 บุคคลสำคัญ
- 196 ประเพณีและวัฒนธรรม
- 122 พระเครื่อง
- 57 วรรณกรรมพื้นบ้าน
- 164 ภูมิปัญญาท้องถิ่น
- 110 อาหารพื้นบ้าน
- 141 โบราณสถาน
- 445 สมุนไพรพื้นบ้าน
- 154 ร้านอาหารและเครื่องดื่ม
- 56 โบราณวัตถุ
- 102 หน่วยงานราชการ
- 171 โรงแรมและที่พัก
- 45 ของฝาก
พ่อปู่วังหว้า เริ่มต้นคือ การอพยพของบรรพบุรุษชาวตำบลนิคมทุ่งโพธิ์ทะเลมาจากอีสาน พ.ศ. 2499 มาเลือกทำเลในการดำรงชีวิต หลังจากนั้นได้ถักล้างถางพงบริเว
มะเดื่อปล้อง จัดเป็นไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบขนาดเล็กถึงขนาดกลางหรือใหญ่ มีความสูงของต้นได้ประมาณ 10 เมตร และอาจสูงได้ถึง 12 เมตร ลำต้นตั้งตรง เปลือก
กวาวเครือแดงเป็นไม้ที่ชอบขึ้นตามภูเขาสูง และในช่วงเดือนมกราคมถึงกุมภาพันธ์ แต่ในปัจจุบันหาได้ยาก เพราะมีไม่มากเท่ากวาว
องค์การบริหารส่วนตำบลโป่งน้ำร้อน
เดิมเป็นสภาตำบลโป่งน้ำร้อน ได้ยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลโป่งน้ำร้อน เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พุทธศักราช 2540 (ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 11