ลายผ้าปักชาวลีซอ หรือ ลีซู (Lisu)

เผยแพร่เมื่อ 20-05-2025 ผู้ชม 747

[16.2587052, 99.0719558, ลายผ้าปักชาวลีซอ หรือ ลีซู (Lisu)]

ลีซอ ได้ชื่อว่าเป็นเผ่าที่แต่งกายมีสีสันสดใสและหลากสีมากที่สุดในบรรดาชาวเขาทั้งหมค ความกล้าในการตัดสินใจ และความเป็นอิสระชน สะท้อนออกมาให้เห็นจากการใช้สีตัดกันอย่างรุนแรงในเครื่องแต่งกาย ชาวลีซอเรียกตนเองว่า "ลิซู" คำว่า "ลิ" มาจาก "อิหลิ่" แปลว่า จาริต ประเพณีหรือวัฒนธรรม "คน" มีความหมายว่ากลุ่มชนที่มีขนบธรรรมเนียม จารีตประเพณีและมีความภาคภูมิใจในวัฒนธรรรมของตนเอง หากมองในแง่วัฒนธรรมและบุคลิกภาพ อาจกล่าวได้ว่าชาวลีซอ เป็นกลุ่มชนที่รักอิลระ มีระบบจัดการความสัมพันธ์ทางลัยพันธ์สังคมที่ยืดหยุ่น เป็นนักจัดการที่มีประสิทธิภาพ จะไม่ยอมรับสิ่งใหม่โดยไม่ผ่านการเลือกสรร และจะไม่ปฏิเสธวัฒนธรรมที่แตกต่างโดยไม่แยกแยะ ด้วยเหตุนี้เองทำให้ชาวลีซอมีศักยภาพในการรปรับตัวเข้ากับความเปลี่ยนแปลงได้เป็นอย่างดี ขณะเดียวกันก็สามารถธำรงรักษาอัตลักษณ์ของชาติพันธุ์ไว้ได้เช่นกัน

การแต่งกาย
ลักษณะการตกแต่งเสื้อผ้า ส่วนใหญ่เน้นการประดับด้วยแถบริ้วผ้าสลับสี ผ่ตัดปะและเม็ดโลหะเงิน มีการตกแต่งด้วยลายปักบ้างเล็กน้อยบริเวณช่วงต่อระหว่างผ้าคาดเอวกับพู่ห้อย และด้านข้างสายย่ามช่วงต่อกับพู่ที่จะทิ้งชายลงมาทั้ง 2 ด้านเท่านั้น

ลวดลาย
ลักษณะลวดลายพื้นฐานชั่งเป็นที่รู้จักกันดีในกลุ่มผู้หญิงและส่วนใหญ่ เป็นลวดลายที่เกิดจากการใช้แถบริ้วผ้าลลับสีผสมผสานกับลายตัดผ้าปะ ในการตกแต่งคอเสื้อผู้หญิงจะใช้ลายเพียง 2 ลาย คือ อิ๋กิอจะย่า หรือลายริ้วผ้าสลับสี และลายอ๊ะหน่ายือหรือลายเขี้ยวหมา ซึ่งง่ายต่อการปรับให้โค้งไปตามแนวรอบ

การเย็บเป็นไล่ไก่ "สะบอคือแม่แล่"
ลีซอมีความเชี่ยวชาญในการตัดเย็บผ้าเป็นเล็นเล็กๆ ยาวประมาณ 8" - 12" สีสันสดใส เพื่อนำมามัดรวมกัน ติดปลายแต่ละเส้นด้วยกระจุกด้ายเล็กๆสวยงาม เพื่อใช้เป็นพู่ประดับคาดเอวทั้งชาย-หญิง และหมวกผู้หญิง เพื่อสวมใส่ในโอกาสสำคัญ จำนวนไล่ไก่ มัดหนึ่งๆต้องมากกว่า 200 เส้น มิฉะนั้นพู่ประดับจะแกว่งไกวไม่สวยเวลาเคลื่อนไหวเต้นรำ

คำสำคัญ : ลายผ้าปักชาวลีซอ ลีซู

ที่มา : ศูนย์วัฒนธรรมชาวเขาจังหวัดกำแพงเพชร

รวบรวมและจัดทำข้อมูล : กาญจนา จันทร์สิงห์

สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ มาหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร. (2568). ลายผ้าปักชาวลีซอ หรือ ลีซู (Lisu). สืบค้น 7 กันยายน 2569, จาก https://arit.kpru.ac.th/ap/local/?nu=pages&page_id=2292&code_db=610007&code_type=05

Google search

ลายก๊ากื้อ (ก้นหอย)

ก๊ากื้อ เป็นภาษาชนเผ่าม้ง ความหมายในภาษาไทย หมายถึง ก้นหอย เป็นลายหลักที่เป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่น และมีความชัดเจนของชาวม้งในแทบทุกกลุ่ม เป็นลายโบราณดั้งเดิมที่สืบทอสืบทอดมาจากบรรพบุรุษของม้งหลายชั่วอายุคน

เผยแพร่เมื่อ 21-05-2026 ผู้เช้าชม 92

ลายดอกไม้เล็ก

ลายดอกไม้เล็ก เป็นลวดลายที่ถ่ายทอดมาจากบรรพบุรุษ ส่งต่อมาอีกที ทำให้ลวดลายและเอกลักษณ์ที่ปักขี้นเป็นการผสมผสานลวดลาย เพื่อให้เกิดลายผ้าที่สวยงาม นิยมนำลายผ้าปักไปประดับเสื้อผ้าของผู้หญิง และผู้ชาย

เผยแพร่เมื่อ 01-07-2026 ผู้เช้าชม 37

ลายดอกไม้เล็ก

เผยแพร่เมื่อ 01-07-2026 ผู้เช้าชม 32

ผักกูด ผักพื้นบ้าน สร้างรายได้ในครัวเรือน

ที่บ้านใหม่ธงชัย อำเภอคลองลาน จังหวัดกำแพงเพชร นางปัญญา คมขำ เกษตรกรชาวอำเภอคลองลาน จังหวัดกำแพงเพชร หันมาปลูกผักกูด ผักพื้นบ้าน ในพื้นที่ 8 ไร่ ผสมผสานไปกับพืชยืนต้นอื่นๆ เช่น มะยงชิด กล้วย มังคุด ปรากฏว่าสร้างรายได้ให้กับครัวเรือนได้เป็นอย่างดี โดยได้เล่าว่าจุดเริ่มต้นของการปลูกผักกูด เกิดจากว่าจะมีการขุดลอกคลอง บริเวณหลังบ้านซึ่งมีผักกูดอยู่ ตัวเองกับสามีคิดว่าถ้าขุดลอกคลองแล้ว ผักกูดน่าจะสูญหายไป ทำให้คนรุ่นลูกรุ่นหลานไม่รู้จักผักพื้นบ้านชนิดนี้ ตัวเองกับสามีเลยไปเก็บต้นผักกูดที่รถขุดทิ้ง มาปลูกไว้พื้นที่หลังบ้าน แล้วปรากฏว่าปัจจุบันกลายเป็นพืชหลักที่สร้างรายได้ให้กับครอบครัวของตัวเองได้เป็นอย่างดี

เผยแพร่เมื่อ 12-05-2020 ผู้เช้าชม 2,001

ชุมชนบ้านม้ง มรดกงานปักผ้าชาวเมี่ยน

เผยแพร่เมื่อ 21-07-2026 ผู้เช้าชม 34

ลายเท้าช้าง

ลายเท้าช้าง เป็นลวดลายที่ถ่ายทอดมาจากบรรพบุรุษ ส่งต่อมาอีกที ทำให้ลวดลายและเอกลักษณ์ที่ปักขี้นเป็นการผสมผสานลวดลาย เพื่อให้เกิดลายผ้าที่สวยงาม

เผยแพร่เมื่อ 14-07-2026 ผู้เช้าชม 31

ลายแมงมุม

ลายแมงมุม เป็นลวดลายที่ถ่ายทอดมาจากบรรพบุรุษ ส่งต่อมาอีกที ทำให้ลวดลายและเอกลักษณ์ที่ปักขี้นเป็นการผสมผสานลวดลาย เพื่อให้เกิดลายผ้าที่สวยงาม

เผยแพร่เมื่อ 14-07-2026 ผู้เช้าชม 28

ลายดอกไม้เล็ก

ลายดอกไม้เล็ก เป็นลวดลายที่ถ่ายทอดมาจากบรรพบุรุษ ส่งต่อมาอีกที ทำให้ลวดลายและเอกลักษณ์ที่ปักขี้นเป็นการผสมผสานลวดลาย เพื่อให้เกิดลายผ้าที่สวยงาม

เผยแพร่เมื่อ 14-07-2026 ผู้เช้าชม 28

ลายแมงมุม

เผยแพร่เมื่อ 14-07-2026 ผู้เช้าชม 29

ถุงย้ามลายกาบาท

ชาวกะเหรี่ยง เรียกตนเองว่า “ปกาเกอะญอ” ซึ่งแปลว่า “คน” เป็นชนเผ่าที่มีจำนวนมากที่สุด ในประเทศไทย แบ่งออกได้เป็น 4 กลุ่ม ได้แก่ สะกอ หรือยางขาว หรือ ปากฺกะญอ เป็นกลุ่มที่มีประชากรมากที่สุด โป หรือ โพล่ อยู่ในเขตจังหวัดแม่ฮ่องสอน เชียงใหม่ และลำพูน ปะโอ หรือ ตองสู และบะเว หรือ คะยา ในเขตจังหวัดแม่ฮ่องสอน ถิ่นฐานเดิมของกะเหรี่ยงอยู่บริเวณมองโกเลีย เมื่อกว่า 2,000 ปี มาแล้ว

เผยแพร่เมื่อ 26-02-2017 ผู้เช้าชม 1,191